Het bezit van de meuk is het einde van de jeuk

Het bezit van de zaak is het einde van het vermaak. Daarmee werden jachtlustige meiden gewaarschuwd dat de lol er al gauw af was als ze de Prins van hun Dromen dan eindelijk bezitten konden en ze moesten gaan koken en de afwas doen.

Zelf heb ik ’t meegemaakt toen ik een enorme jeuk aan mijn rug had, op plekken waar alleen een slangenmens bij kon komen. Je trof mij dus vaak aan terwijl ik met mijn arme jeukende rug tegen een muur of de hoek van een kast stond te schurken of bij de super iemand vroeg om even te krabben.

Vrouwen sloegen me met hun tas als ik ze vroeg om mij even van m’n jeuk af te helpen. Ooit werd ik zelfs wegens seksueele intimidatie de bibliotheek uitgezet terwijl een haag van leuke meiden stonden te krijsen van Vieze Ouwe Vent. Ik gebruikte soeplepels en de afwasborstel maar niets hielp. Jarenlang leed ik aan vreselijke jeuk en probeerde alles uit waar je maar mee kon krabben.

Mijn leven was een hel tot ik op een goeie dag bij de bol.com op zoek was naar een boek over #jeukleed en mijn jeukend oog op een klein soort vorkje viel met een telescoopachtig uitschuifhandvat. Dus ik dat ding bestellen en of je ’t gelooft of niet, vanaf de dag dat het jeukreddertje bij mij in de bus lag heb ik nooit meer jeuk aan mijn rug gehad.

En nog gekker is dat ik dat krabding nooit heb hoeven te gebruiken. Hij ligt al jaren in de kast maar ik durf ‘m niet weg te doen want dan zul je zien dat ’t gejeuk weer begint…

Ik heb nu wel een heel apart gevoel van binnen, alsof ik hunker naar de tijden van weleer, toen het nog jeukte.